دکترپزشکیانی که به او رای دادم

 نام دکترمسعودپزشکیان را به عنوان وزیر بهداشت درمان و اموزش پزشکی دولت دوم اصلاحات شنیدم.

باتوجه به رویکرد ان دولت، طبعا وی را جزء جریان اصلاحات می شناختم، خصوصا جریانی که درزمان حیات امام خمینی ره، دردهه اول انقلاب اسلامی به عنوان جریان چپ شناخته می شد، وتند ترین رفتار اجتماعی و خصوصا بارقیب سیاسی خود جریان اصولگرا ویا جریان راست دهه 60 داشت، هرچند این جریان دردوره بیش ازیک ساله ریاست جمهوری بنی صدر دچار تذبذب بود و موضع روشنی در اختلاف بنی صدر با دولت وشهید بهشتی و...نداشت و بسیاری از انان خط سوم شناخته می شدند.

دکترپزشکیان درمجلس بانطق هایی ازنهج البلاغه به عنوان فردی حامی عدالت و ارزشها شناخته می شد. اما همچنان سابقه عضویت او دردولت اصلاحات در ذهنم یک اصلاح طلب تصورم بود، اما تلقیم اعتدال او ونه به شدت و وادادگی اغلب اصلاح طلبان که ازتفکر امام خمینی ره عدول کردند، و جز یدک کشیدن نام امام، عملا دیدگاه و عملکردشان بر خلاف مشی و تفکر امام ره دچار شده بودند. برخی هم علنی ابراز ندامت ازعملکرد خود دردهه60 و گاهی مواضعی تندتر که بروز ان درمجلس ششم بود.

در خردادماه1397 که باوزارت ارشاد همکاری داشتم، برای شرکت درنشستی درتبریز باشرکت بخش هایی ازادارات کل ارشاد از10استان کشور، همراه دکترمحسن جوادی معاون فرهنگی وقت وزارت ارشاد(که دردولت چهاردهم همین سمت را دارد)، ازفرودگاه مهرآباد به فرودگاه تبریز رفتیم، در اتوبوس فاصله هواپیما تا سالن فرودگاه تبریز، دکترپزشکیان را باهمان هیات ایام رقابت های انتخاباتی سال1403، با کاپشن وکوله پشتی که اتفاقا ان زمان علاوه نایب رییس مجلس هم بود، مواجه شدیم که ظاهرا به عنوان تعطیلات اخرهفته عازم حوزه انتخابیه بود. چون تنها فرد روحانی دران جمع بودم، ایشان سلام کردند. جالب اینکه ایشان هم همانند بقیه دراتوبوس ایستاده بود ونه اینکه چون نماینده ونایب رییس مجلس است، در صندلی اتوبوس بنشیند.

همشهریان ایشان به ایشان مراجعه کردند وبسیار صمیمی و بدون هیچ مجامله ای مشغول صحبت شدند، تازه تحریم های ترامپ دردوره اول ریاست جمهوریش آغاز شده، یک نفر پرسید اقای دکتر حالا باتحریم ها چی می شود؟

چون باذهنیتی که ازایشان داشتم (حضور دردولت اصلاحات و مواضع تند این جریان در برجام ونظر به تسلیم کامل دربرابر خواسته های امریکا)، پاسخ ایشان برایم مهم بود وکاملا دقیق شدم که چه جوابی می دهد

 ایشان خیلی راحت وبدون لکنت سریع پاسخ داد:

ما پنجه در پنجه بزرگترین قدرت جهان شده ایم، اگر عزت می خواهیم باید هزینه اش را هم بپردازیم

این پاسخ خیلی برایم جالب وحتی مقداری باعث تعجب شد

سخنان ارزشمند ایشان را درنطق های مجلس هم پیگیر بودم

تا باحادثه شهادت شهیدرییسی در اردیبهشت1403، و اعلام انتخابات، ایشان هم به عنوان کاندیدا ثبت نام وتایید صلاحیت شد. درحالی که شهید دکترعلی لاریجانی ره، برای دومین بار رد صلاحیت شد!!

جالب اینکه جمع دوستانی که به عنوان جریان اعتدال ازنیمه اردیبهشت1392 بابیانیه اعتدال هرازچندگاهی اعلام موضع می کرد و درسال بارها جلساتی داشتیم، ازقبل ازشهادت شهید رییسی برای جمعه4خرداد اعلام جلسه شده بود همانند جلسات مستمر، با حادثه پیش آمده، بدون هیچ بحثی بحث انتخابات مطرح شد و قریب به اتفاق اعضای حاضر نظرشان ترغیب دکترلاریجانی به حضور درانتخابات بود.

اما دومشکل داشتیم، اول قبول خود ایشان باتوجه به رد صلاحیت قبل، دوم تایید صلاحیت 

بابحث های متعدد جمع بندی پیگیری همین امر شد وجلساتی متعدد باایشان و همه اعضا درحدتوان فعال بودند. که بااعلام کاندیدها، نام ایشان مجدد تایید نشد! 

طبعا تحمل این شوک سخت بود 

درجریان تبلیغات انتخاباتی 6کاندیدای تایید شده، برای اولین بار از دکترپزشکیان شنیدم که من جزء جریان اصلاحات نبودم، گرچه دربیانیه انتخاباتی جریان اصلاحات، نام 3نفر را اورده بودند که اگر هیچکدام از انها نباشد این جریان درانتخابات مشارکت نمی کند که یکی ازانان دکتر پزشکیان بود.

ایشان گرچه برنامه مدونی برای انتخابات نداشت وبرای اولین بار درمیان نامزدهای ریاست جمهوری درکشور، برنامه خود را اجرای برنامه هفتم توسعه که درسال 1402 به تصویب رسیده بود. و در اغلب موارد برنامه های توسعه یا اعتنایی به برنامه نمی شد یا چون برنامه توسط جریان رقیب تدوین وتصویب شده بود، عملا اجرا نمی شد.

ایشان شعار خود را "دولت وفاق" قرار داد، طبعا برای مشارکت حداکثری توجه به خواست های عمومی جامعه امری ضروری است، اما هرگونه شعار و رویکردی چانچه فاقد چارچوب وپشتوانه منسجمی باشد، یا دچار توقف و رکود و یا انحراف خواهد شد.

همچنانکه جریان اصلاحات چون دارای چارچوب مشخصی نبود، به جبهه ای تبدیل شد که بخش زیادی ازآنان، با عدول ازهمه اهداف انقلاب اسلامی بود. یا جریان اعتدال، غیر از جریان سیاسی فعال آن وخاصه دولت مردان دولت یازدهم ودوازدهم، عملا دنباله روی جریان اصلاحات شدند وتقریبا درمواضع وعملکرد اشتراک نظر وعمل داشتند ودارند، چون فاقد چارچوبی مدون بودند. بدتر از آن جریان دوستان در حوزه علمیه قم که ذکر ان رفت که در4خرداد 1403 جلسه ای تشکیل شد، و عملا بابیانیه 15اردیبهشت1392 وحتی قبل از اعلام نامزدی رییس دولت یازدهم ودوازدهم، اعلام موجودیت کرد، علیرغم تذکر دوستان زیادی، به دلیل همین ضعف، دچار تذبذب رفتاری شد که شدت ان در ماه های اخیر کاملا نمایان است ودریادداشتی جداگانه به آن خواهم پرداخت.

وفاق برچه مبنا و حول چه محوری؟

طبعا در کشوری که براساس اهدافی انقلابی اسلامی را رقم زده  ودارای قانون اساسی ای مترقی است، هرچند ممکن است درعمل دچار نقصان هایی باشد، نمی تواند با قطع نظر از نگرش خود فقط شعار وفاق سر دهد.

طبعا وفاق باید حول محور اسلام ناب وارزشهای انقلاب اسلامی وقانون اساسی شکل گیرد، سوگند رییس جمهور درمراسم تحلیف همین است و تنفیذ هم برهمین اساس....

لذا لازم است همکاران و متصدیان دولتی به آن معتقد ودرعمل به آن ملتزم باشند. معنا ندارد به نام وفاق هر فردی که اساس انقلاب وقانون اساسی را قبول ندارد، او را هم وارد چرخه تصمیم گیری ومدیریت کشور کنیم.

بله چون از اصول ومبانی انقلاب اسلامی مردم سالاری دینی است، و حفظ وتمامیت ارضی کشور ازمهمترین اهداف انقلاب اسلامی است، با تبیین دشمنان عنود و لو درظاهر اظهاری متفاوت کنند، اما هدف نهایی انان نه تنها، اسلام، تشیع، انقلاب اسلامی، بلکه خود ایران است ونابودی آن، که بارها وبارها به صراحت در سخنان فرعون زمان تصریح شده. گرچه روسای جمهور قبلی امریکای جنایتکار وطاغی زمان، همین هدف را دنبال می کردند، اما به این صراحت ابراز نمی کردند وبه تعبیر رهبر شهید ره، دست چدنی خود را با دستکش مخملین می پوشاندند،

 قریب به اتفاق مردم ایران حتی اگر اسلام، تشیع ارزشهای انقلاب اسلامی را هم قبول نداشته باشند، حفظ تمامیت ارضی و یک پارچگی کشور، خط قرمز همه مردم ایران است که دراین 7ماه شاهد آن بوده ایم.

جز معدودی انگشت شمار جیرخواران بی هویت دنباله روی فرعون زمان را می کنند، اما همه مردم ایران چون به این درک رسیدند که هدف اصلی دشمن چیست، به حمایت ازنظام اسلامی ایستادند.

طبعا رعایت خواست های همه مردم درحد مقدور و رعایت ارزشها وارمانها باید سرلوحه کار متولیان کشور باشد، و باتبیین دقیق مسایل اساسی کشور و رفع تبعیض و ویژه خواری، همه را به همکاری سوق داد، اما طبعا اکثریت جامعه قانون اساسی را قبول دارند وهنجار مورد قبول است.

معنا ندارد برخی متولیان سخنانی به زبان اورند که نه باروح بلکه با صریح این هنجارها ناسازگار باشد. سخنان معاون اجرایی رییس جمهور و فرزند رییس جمهور و...بارزترین عدول از الزامات لازم الرعایه است درحالی که معاون اجرایی پزشک است اما درحقوق اساسی، اقتصاد، سیاست خارجی و...اظهارنظر می کند وحداقل علنی اخطاری ازطرف رییس جمهور هم داده نشده

سیاست های کلی کشور طبق اصل 110 از اختیارات رهبری است وازجمله اعلام جنگ وصلح وشرایط آن، معنا ندارد کسی در نظام دارای مسئولیت باشد واین امر مهم را قبول نداشته باشد یا دراظهارات خود برخلاف ان بیان و درعمل مخالفت عملی کند

این گونه وفاق، طبعا سرازنفاق درخواهد اورد.

همچنانکه امامین انقلاب ومقام معظم رهبری مدظله، بارها هدف امریکا ازمذاکره را فرموده اند، و مردم هم این را به خوبی درک کردند که حدود 7ماه شب ها درخیابانها حضور دارند، باید تابع سیاست های ترسیمی همه دستگاه ها هماهنگ عمل کنند و این معنای وحدت و وفاق است

اما وقتی برخی متولیان ودورییس جمهور قبلی کشور وچندجریان سیاسی همراه این تفکر، علیرغم همه خباثت های دشمن، سخن از کوتاه آمدن دربرابر زیاده خواهی های وی و حتی سخن ازرفراندم بزنند، باید درعقلانیت این افراد دچار تردید شد تا چه رسد به غیرت و....

امیدواریم

رییس جمهور محترم همچنانکه درسخنان محمع عمومی سازمان ملل به خوبی بیان کرد،(متن کامل سخنان اینجا) متصدیان دولتی را الزام کنند که حق ندارند برخلاف قانون اساسی و سیاست های مصوب وترسیم شده کشور سخنی بگویند، تا موجب سوءاستفاده دشمن شود و ترغیب وی به طمع کشور

تنها راه کشور مقاومت وایستادگی است وهمچنانکه خداوند وعده فرموده دربرابر این مقاومت نصرت او همراه این مردم خواهد بود که وعده خداوند حق و اوست که هم مقتدروعزیز است وعزت برای مومنین خواست اوست.

وَلَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِيٌّ عَزِيزٌ (حج40)

استقبال مردم درفرودگاه مهراباد دربازگشت ازسفر سازمان ملل و همراهی ارکان نظام، شاهدی است که حتما خصوصا درزمان جنگ صف کشور یک پارچه ومتحد بماند وفقط تابع رهبر انقلاب بود ونه جریان سیاسی