میلاد امام ابوالحسن موسی بن جعفر علیهماالسلام

میلاد امام ابوالحسن موسی بن جعفر علیهماالسلام

ابوالحسن موسی بن جعفر(ع) امام هفتم از ائمه اثنی عشر (ع) و نهمین معصوم از چهارده معصوم (ع) ولادتشان در روز یکشنبه هفتم صفر 128 هجری در ابواء (محلی میان مکه و مدینه) واقع شد.

به جهت کثرت زهد و عبادتش معروف به"العبد الصالح" و به جهت علم و فرو خوردن خشم و صبر بر مشقات و آلام زمانه مشهور به "الکاظم" شد.

آن حضرت به کنیه های "ابو ابراهیم" و "ابوعلی" نیز معروف بوده است. مادر آن حضرت حمیده کنیزی از اهل مغرب یا اندلس (اسپانیا) بوده است و نام پدر حمیده را صاعد مغربی (بربری) گفته اند.

امام موسی الکاظم (ع) هنوز کودک بود که فقهای مشهور مثل ابوحنیفه از او مسئله می پرسیدند و کسب علم می کردند بعد از رحلت پدر بزرگوارش امام صادق (ع) (۱۴۸ ق) در 21 سالگی به امامت رسید و ۳۵ سال رهبری و ولایت شیعیان را تا 25 رجب 183برعهده داشتند.

عده ای از شیعیان با انحراف از امامت ایشان از دو برادر ایشان اسماعیل و عبدالله افطح که به نام "اسماعیلیه" و "فطحیه" نامیده می شوند،پیروی کردند و فرقه های دیگر در شیعه از جمله "قرامطه" که مورد سوء استفاده خلفای عباسی علیه پیروان ائمه اثنی عشری علیهم السلام قرار گرفتند.  

بنا به گفته شیخ مفید در ارشاد، امام موسی کاظم (ع) سی و هفت فرزند پسر و دختر داشت که هیجده تن از آنها پسر بودند و علی بن موسی الرضا (ع) امام هشتم، افضل ایشان بود.

از جمله فرزندان مشهور آن حضرت احمد بن موسی و محمد بن موسی و ابراهیم بن موسی بودند. از دختران آن حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها است که مدفون در قم است.و حوزه علمیه قم از برکت وجود آن بانوی بزرگوار، مرکز ترویج فرهنگ اهل بیت علیهم السلام در جهان امروز است.

از روایات ان حضرت،توصیه های بلند آن حضرت به هشام است که بخشی از آن بنا بر نقل علامه مجلسی در بحارالانوار(ج78 ص300، باب 25, ح 1) چنین است:

حجت خدا بر مردم

قال لی ابوالحسن موسی بن جعفر(علیهما السلام)

یا هشام!

 ان لله علی الناس حجتین:

 حجةظاهره وحجةباطنة ؛

فاما الظاهرة فالرسل والانبیاوالائمة(علیهم السلام)؛

واما الباطنه فالعقول

هشام گوید امام کاظم علیه السلام به من فرمودند:

ای هشام!

همانا از سوی خدا برای مردم دو حجت است،

حجتی ظاهری وحجتی باطنی ؛

حجت ظاهری رسولان وانبیاءوائمه هستند؛

 وحجت باطنی عقل است.

موانع درک صحیح و نابودی عقل:

در دنباله حضرت می فرمایند:

یاهشام من سلّط ثلاثاً علی ثلاث فکأنما اعان علی هدم عقله؛

هرکس سه چیز را به سه چیز مسلط کند گویا هوای خود را بر انهدام عقل خود کمک کرده:

من اظلم نور تفکره بطول امله ،

هرکس نور تفکر خود را بوسیله آرزوهای دراز خاموش کند،

و محا طر ائف حکمته بفضول کلامه،

و هرکس سخنان حکیمانه خود را با کلمات بیهوده محو کند،

و اطفاء نور عبرته بشهوات نفسه، فکانما اعان هواه علی هدم عقله،

و هر کس نور عبرت خود را با شهوات نفسانی خود خاموش کند و یا هوای نفس خود را بر عقل مسلّط کرده،

نتیجه نابودی عقل:

 و من هدم عقله افسد علیه دینه و دنیاه.

و هر کس عقل خود را نابود کند، دین و دنیای خود را از بین می برد.

ضمنا:

1.با اختلافی که در تاریخ ولادت و شهادت اغلب ائمه علیهم السلام وجود دارد و به تفاوت جدی مستندات، به طوری که در اقوال مختلف بزرگانی از علمای و اشنایان به تاریخ وسیره وجود دارد،تعیین تاریخ های قطعی و...در اغلب موارد سخت است.
2.از طرفی ذکر یاد و نام هرکدام از ائمه علیهم السلام در روزهای منسوب به ان ها از سنت های مورد اهتمام است.
3.لذا ولادت امام هفتم علیه السلام که فقط روز هفتم صفر در تاریخ بیان شده،و همچنین ولادت امام باقر علیه السلام که به قولی در سوم صفر واقع شده و همزمانی ان در ایام محرم وصفر که به ایام عزای سالار شهیدان اختصاص دارد و به قولی شهادت امام مجتبی علیه السلام در هفتم صفر قرار دارد،
4.مناسب است با گرامی داشت و ذکر مناقب و فضائل امام پنجم و هفتم در سوم و هفتم صفر و بدون برگزاری مجالس سرور به مناسبت تقارت با ایام عزا،هر دو تکلیف انجام گیرد.این کار و ذکر مناقب امام پنجم و هفتم بدون تردید مرضی حسنین علیهماالسلام خواهد بود