رمزگشایی از اظهارات محسن رضایی درباره ارتباط تحریمها و سیاستهای رهبری

چکیده:

این پیش نویس که نظر مساعد رهبر انقلاب را به همراه داشت، می توانست جلوی تحریمهای ایران را بگیرد، اما احمدی نژاد با عنوان کردن این که دور زده شده است ، به مخالفت پرداخت و در نمازجمعه روز قدس سال 1386 که در 13 مهر برگزار گردید، اظهار کرد: "عده ای سرخود می روند و می گویند که می خواهند مذاکره کنند..

در حالی که دبیر مجمع تشخیص مصلحت نظام در اظهارات خود بر ارتباط نداشتن سیاستهای رهبری با تحریمها تاکید کرده و احمدی نژاد نیز روز گذشته در لفافه دیدگاه مقابل این سخن را تشریح کرد، خبرنگار «بازتاب» به اطلاعاتی دست یافته است که می تواند به رمزگشایی از این اظهارات کمک کند.

به گزارش خبرنگار «بازتاب»، سیاست های رهبری در پرونده هسته ای موضعی است که اگرچه در رسانه های عمومی به طور کلی بیان می شود، اما دارای جزئیاتی نیز هست که رسانه های رسمی به آن نمی پردازند.

به طور نمونه قبل از آغاز تحریمهای شورای امنیت، یعنی در مهرماه سال 1386، مذاکراتی میان علی لاریجانی، دبیر وقت شورای عالی امنیت ملی و خاویر سولانا، مسئول وقت سیاست خارجی اروپا در بروکسل برگزار گردید.

در این مذاکرات، طرفین بر روی پیش نویس توافقنامه ای 11 ماده ای توافق گردند که ضمن حفظ حقوق هسته ای ایران، از تحریم ایران در شورای امنیت سازمان ملل جلوگیری می کرد، این پیش نویس که نظر مساعد رهبر انقلاب را به همراه داشت، در صورت امضای نهایی می توانست هم جلوی تحریمهای ایران را بگیرد، هم به نوعی فعالیت هسته ای ایران را حفظ کند.

اما محمود احمدی نژاد با عنوان کردن این که در جریان این توافق دور زده شده است ، به مخالفت با این موضوع پرداخت ودر اولین فرصت، یعنی سخنان پیش از خطبه نمازجمعه روز قدس سال 1386 که در 13 مهر برگزار گردید، اظهار کرد: "عده ای سرخود می روند و می گویند که می خواهند مذاکره کنند و دشمنان نیز چون در بن بست قرار گرفته اند، از آنها استقبال می کنند و می خواهند دستاویزی برای خروج از بن بست پیدا کنند"

احمدی نژاد به فاصله دو هفته از این سخنان، تحت پوشش استعفای صوری، علی لاریجانی را از دبیری شورای عالی امنیت ملی برکنار کرد تا این مسیر مسدود گردد.

اکنون پس از گذشت 5 سال که نتایج سیاست های وی آشکار گردیده و تحریمها اثر خود را نشان می دهد، محمود احمدی نژاد در مذاکرات تلویزیونی خود با شبکه های خارجی به طور مکرر درخواست مذاکره و رابطه با آمریکا را مطرح می کند، این درخواستها که در ظاهر تلاش وی برای حل کردن معضل هسته ای به نظر می رسد، در باطن پیامی به افکار عمومی داخل کشور است تا مشکلات فعلی اقتصادی از طرف احمدی نژاد به دوش نظام و رهبری انداخته شود و به مردم بگوید دولت عامل تحریم و مشکلات نیست و می خواهد این موضوع را حل کند؛ اما به آن اجازه نمی دهند.

این در حالی است که یک فرد مبتدی در عرصه دیپلماسی هم می داند، روش ابراز تمایل به مذاکره و حل مساله از طریق مصاحبه های تلویزیونی نیست؛ بلکه با استفاده از روشهای دیپلماتیک یعنی لابی گری یا حداکثر ارسال یادداشتهای دیپلماتیک می باشد و قطعا طرف آمریکایی نیز به خوبی می داند که این ابراز تمایل احمدی نژاد بیش از آنکه واقعی باشد، برای مصرف داخلی و القا به افکار عمومی ایرانیان است.

اکنون جای این پرسش مطرح است که اگر احمدی نژاد واقعا قصد بردن کشور به وضعیت تحریم و تهدیدات فعلی را نداشت، چرا در گذشته که امکان حل مساله به سادگی ممکن بود، با استفاده از ادبیات سخیف با طرف مقابل برخورد می کرد و هر مسیر حل مساله ای را محدود می کرد و اکنون که دیگر وضعیت به قدری بغرنج شده است که امکان حل آن با مذاکره با وی وجود ندارد، طرفدار مذاکره و حل مساله شده است؟

منبع:+