آدرس احمدی نژاد را من دادم!

آدرس احمدی نژاد را من دادم!

برای آیت‌الله اما انگار که همین دیروز بوده است. از بس که حرارت دارد. سخنرانی‌های او از سال 1390 به این سو رنگ انتقاد به خود گرفته . انتقاد از دولتی که قرار بود نمونه‌ای باشد برای ساختن دولت اسلامی. مرحله سوم از مراحل پنجگانه تمدن اسلامی . اما «ما قصد لم یقع  و ما وقع لم یقصد» (تعبیری است حوزوی بدین معنا که آن چه خواستیم نشد و آنچه نخواستیم شد).امّا به راستی مسیر چگونه به اینجا رسید؟ . بازخوانی تاریخی در رسیدن به پاسخ این سوال راهگشاست .

فحوای اصلی خواسته‌های مصباح یزدی قبل از انتخابات سال 84  این بود که رئیس جمهور بعدی بیش از همه دغدغه دین داشته باشد. او می‌گفت «بهترین نامزد کسی است که مهم‌ترین دغدغه او احیای ارزش‌های اسلامی باشد.» (پرتو سخن، 21 بهمن 1383) می‌گفت «ویژگی اسلامی این است که دلسوز دین باشد، اگر یک جایی به دین آسیب می‌خورد، شب خوابش نبرد؛ نه اینکه اهل تساهل و تسامح باشد و همه چیز را به بازی بگیرد.» (همان، 11 خرداد 1384)
او همچنین یکی از مختصات رئیس جمهور آینده را نزدیکی به خلقیات و خصوصیات شهید رجایی می‌دانست. مصباح معتقد بود که رجایی در بین روسای جمهور ایران می‌درخشید و اعتقاد داشت باید «رئیس جمهوری چون رجایی انتخاب کرد که می‌گفت من فرزند مجلسم و مقلد امام (ره). هر آنچه امام بگوید اطاعت می‌کنم.» (همان، 21 بهمن 1383)
او مسائلی چون حمایت از مدل غربی توسعه، حمایت از سازش با اسرائیل و بی توجهی به مسائل فرهنگی، برخی نگرش‌ها به مساله ولایت فقیه و عدم موضع گیری برخی کاندیداها در مقابل گروه‌های فاسد را هم مورد نقد قرار داد.

مجموع همه این‌ها وضع را به گونه‌ای رساند که مصباح اگر چه تعهد کرده بود که دیگر کسی را معرفی نکند اما گفت: «اوصاف کلی را طوری گفتم که بر ایشان (آقای احمدی نژاد) منطبق می‌شد.» (همان، 8 تیر 1384)

البته ماجرا به این کلی هم نبود. نویسنده کتاب گفتمان مصباح در بخش پایانی کتاب خود آورده است که «هرچه تبلیغات انتخاباتی به روز رای گیری نزدیک‌تر می‌شد، آیت‌الله مصباح نیز با توجه به بهره‌مندی دکتر احمدی‌نژاد از ادبیاتی دینی‌تر در تبلیغات انتخاباتی خود به حمایت ضمنی از وی روی می‌آورد و تلاش می‌کرد تا به صورت ضمنی پرسش‌هایی که درباره‌ صلاحیت‌های دکتر احمدی‌نژاد مطرح می‌شد را پاسخ گوید.» (گفتمان مصباح، ص 859) من جمله پرسشی در مورد جوانی او که با مسائلی از سقیفه بنی ساعده و اشکال بر جوانی امیرالمومنین پاسخ داده شده بود.