دریادداشت قبل  باعنوان فرصت سوزی یک ساله در حوزه فرهنگ اینجا اشاره ای به عدم باور مدیران متولی ومجری تکلیف بررسی کتاب اوردم 

تاکید کردم که بعد ازگزارش تاخیرهای چندماهه از زمستان 1403 ظاهرا آقایان برای حل مشکل بجای راه حل های منطقی و رعایت مقررات، اقدام به صدور مجوز کتاب بدون بررسی کردند که در گزارش های قبلی امد ازجمله اینجا متاسفانه این رویه شدت گرفت به گونه ای که ضروری است همه کتابهایی که درسال1404 بدون بررسی مجوز گرفته تا دیر نشده بازبینی شود. 

اما به جهت عدم پایبندی مدیران به ممیزی علیرغم مقررات به دونمونه از مجوزهای صادره در دوره اخرین مدیرکل دولت دوازدهم به دوکتاب که به ناحق در ماه های پایانی دولت دوازدهم مجوز گرفته اشاره می کنم

شوربختانه وقتی این مشکل درجلسه19خرداد1404 را بادکترجوادی که ان مدیرکل منصوب ایشان بود گفتم، همچنان به شدت ازوی حمایت کرد و وی را فردی صالح برای این کار می دانست

قضاوت با مخاطبان ودستگاه های نظارتی که ایا این مجوزها به حق بوده یاتخلف ضمن انکه ضروری است مجوز کتاب26جلدی درسال1398 تا مادامی که پشت صحنه ان مشخص نشود، قابل تکرار است

کتاب آفتاب گرفتگی

مولف در این اثر می خواهد ماهیت رمان و داستان نویسی مدرن را تبیین کند و نسبت آن را با دین و تبلیغ دینی بسنجد. در این چارچوب از آنجا که خود تحصیل کردۀ حوزوی است، قدم به قدم موضع گیری علما و حوزویان نسبت به رمان را هم ورود می کند. او معتقد است رمان دروازۀ ورود به جهان جدید است و نسبتی با دین ندارد و نمی تواند در خدمت دین و تبلیغ دین قرار بگیرد.

. نویسنده نگرشی سکولار به رمان دارد و آن را دنیایی آزاد و رها از هرگونه قید و قانون اخلاقی معرفی می کند که هر انسان و صدایی آنجا دیده و شنیده می شود حتی صدای شهوت رانی و ...: ص12

او ادیان و اخلاق را از موانع دموکراسی می شمارد و در تقابل با هم می داند: ص12 و 13 و ...

بی مبالات و بی ادب است مثلا کتب شهید مطهری را کتاب ضاله می خواند: ص54 و 55 و 59 و ...

این کتاب درخرداد1400بلامانع شده گرچه بعدا در1402 مجدد بررسی شد و...

مورد بعدی

کتاب علم ودین  اثر گرک.دی کارسو باترجمه تقی کیمیایی اسدی

این کتاب مجموعه ای از 33 مصاحبه بر اساس پنج سؤالی که از برخی فیلسوفان، پوزش طلبان، و بی خدایان (آ تئیست ها) جهان ارائه شده است. مهمترین پرسش ها، مشکلات، یا چالشهای بازی که رابطه بین دین و علم با آن ها مواجه هستند چه هستند، و چشم انداز برای پیشرفت چیست؟. رویکرد آتیسمی در اثر مشهودست. آتئیسم یا در زبان فارسی بی خدایی (خدا انکاری یا خداناباوری) در معنای مصطلح آن به مفهوم انکار وجود خدای خالق یا ناظراست. بیشتر مقالات اثر حاضر به قلم خدا ناباوران یا همان آتئیستها نگاشته شده که باورهای دینی بویژه وجود خالق هستی را انکار و.به سخره گرفته اند تقریباً در همه موارد، همه ادیان را یک کاسه کرده و در مورد همه آنها به یک شکل قضاوت می‌کنند؛ این در حالی است که انتقادهایی که ایشان به باورهای دینی مطرح کرده‌اند حداکثر بر برخی آموزه‌ها و باورهای یهودیت و مسیحیت وارد است و چنین باورهایی اساساً در اسلام و قرآن وجود نداشته و یا توسط مفسران متخصص اسلام شناس توجیه کاملاً علمی پیدا کرده اندتنها دو نفر یعنی پروفسور مظفر اقبال و پروفسور سیدحسین نصر قائل به وجود خدایند. برخی از آتئیست ها و ملحدان مذکور در این کتاب، عباراتی غیر علمی و غیر اخلاقی و اهانت بار (مانند خرافات، احمقانه، مسخره و غیره) در مورد باورها و آموزه‌های دینی به کار برده اند

این کتاب درگروه فلسفه ودین باوضع فعلی غیرمجازشده ویاهمراه بانقد جدی واین گونه جمع بندی شده مباحث تشکیک در خداباوری قسمت زیادی از کتاب را شامل می شود که اگر با نقد این نظریات همراه بود و در مقدمه کتاب و درضمن مباحث نقد این نظریات هم درج می شد محملی برای چاپ آن بود

مستند این بررسی براساس مصوبه 660است

دربندالف8مصوبه امده:

ترویج مادیگرایی فلسفی و اخلاقی ممنوع است

در کاربرگ توضیحی مربوط نیز امده:

.کتاب هایی که به طور خاص در نفی اصول و ضرورت های مسلم و مورد اتفاق بین علمای اسلامی نگاشته شده، غیرمجاز است ؛ مگر اینکه همراه با نقدی علمی که توسط یک صاحب نظر نگاشته شده، چاپ گردد

اما این کتاب بدون هیچ حق قانونی ازسوی مدیرکل  وقت(اخرین مدیرکل اداره کتاب دردولت دوازدهم) کتاب بلامانع شده

این هم دستور مدیرکل 

مجدد تاکید می کنم درهیچ کدام ازمقررات جاری کشور مدیرکل، معاون وزیر وحتی وزیر مجاز به صدور مجوز کتابی نیست. والا این همه تشکیلات کاری عبث بود