کد خبر: 6801

1405/05/06 15:27

نسخه چاپی
0
بازدیدها: 36

حقوق مؤلف در تله قانون ۶۰ ساله و کم کاری وزارت فرهنگ وارشاد اسلامی

کارگروه صیانت از حقوق ناشران و کتابفروشان مسکن یا راه حل؟ […]

عضو هیئت علمی گروه حقوق مالکیت فکری دانشگاه تربیت مدرس، گفت: داشتن اصل یک نامه، به این معنا نیست که شما حق دارید محتوای آن را منتشر کنید.

به گزارش "پایگاه اطلاع رسانی کتاب ناب" به نقل از سرویس فرهنگ و نشر خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا)، بحث حقوق پدیدآورنده و مولف، یکی از مهم‌ترین و در عین حال چالش‌برانگیزترین مسائل دنیای نشر است. از دانلود غیرقانونی کتاب‌ها گرفته تا انتشار نامه‌های قدیمی، همگی با این موضوع درگیر هستند.

 

آیا این موضوع را می‌دانید داشتن اصل یک نامه، نیز به این معنا نیست که شما حق دارید محتوای آن را منتشر کنید؟

 

مالکیت فیزیکی نامه به معنای حق انتشار آن نیست

پژمان محمدی، حقوق‌دان و عضو هیئت علمی گروه حقوق مالکیت فکری دانشگاه تربیت مدرس، با اشاره به نمونه‌ای می‌گوید: تعدادی از نامه‌های خصوصی نویسنده‌ای شناخته شده و مطرح در اختیار یکی از دوستانش قرار داشت و بحث انتشار آن‌ها در قالب یک کتاب به میان آمده بود. پرسش اصلی این بود که آیا گیرنده یک نامه، صرفاً به دلیل در اختیار داشتن اصل آن، حق دارد محتوای نامه‌ها را منتشر کند؟

 

وی ادامه داد: ممکن است پاسخ مثبت به نظر برسد؛ زیرا نامه در اختیار گیرنده قرار گرفته و از نظر فیزیکی متعلق به اوست؛ اما از منظر حقوق مؤلف، موضوع کاملاً متفاوت است. هر نامه، ممکن است اثری مستقل محسوب‌ شود و حقوق مربوط به آن اثر با وجود فرستادن نامه برای مخاطب، همچنان متعلق به پدیدآورنده بماند. به بیان دیگر، مالکیت کاغذ و سند با مالکیت فکری اثر تفاوت دارد. حتی اگر نامه به شخص دیگری تحویل داده شده باشد، این امر به معنای انتقال حقوق مؤلف نیست، مگر آنکه چنین حقی به‌طور مشخص واگذار شده باشد.

 

در ماجرای مورد اشاره تلاش‌هایی برای گردآوری، نظم‌بخشی و انتشار نامه‌ها آغاز شده بوده، اما در نهایت با مطلع شدن نویسنده نامه‌ها از ادامه این روند جلوگیری می‌شود. دلیل آن نیز روشن بود؛ نامه‌های شخصی علاوه‌بر برخورداری از حمایت‌های مربوط به حریم خصوصی، از منظر حقوق مؤلف نیز از حمایت قانون برخوردار و افشا یا انتشار آن‌ها در اختیار پدیدآورنده اثر است.

 

نقض حقوق مؤلف

این نمونه تنها یکی از مصادیق چالش‌های حقوق مؤلف است. در حوزه نشر کتاب نیز موارد مشابهی بارها رخ داده است؛ از تکثیر غیرمجاز و نسخه افست آثار گرفته تا انتشار و توزیع نسخه‌های دیجیتال در فضای اینترنت. حتی دانلود غیرقانونی آثار نیز در بسیاری موارد مصداق نقض قانون حمایت از مؤلفان، مصنفان و هنرمندان است.

 

شهرت پدیدآورنده، حقوق قانونی او را از بین نمی‌برد

محمدی، می‌گوید: درگذشته نامه‌نگاری میان نویسندگان، هنرمندان و شخصیت‌های فرهنگی امری رایج بود. اما هنگامی که یکی از طرفین به شهرت می‌رسید، گاه این وسوسه به وجود می‌آمد که نامه‌های او به دلیل ارزش تاریخی یا فرهنگی منتشر شوند. با این حال، شهرت پدیدآورنده نیز تغییری در ماهیت حقوقی موضوع ایجاد نمی‌کند. دست‌خط، امضا و محتوای نامه همچنان بخشی از اثر فکری خالق آن محسوب می‌شود و انتشار آن نیازمند رعایت حقوق قانونی صاحب اثر است.

 

به‌گفته وی، موضوع، زمانی پیچیده‌تر می‌شود که اختلاف میان مالکان، ورثه یا ذی‌نفعان درباره نحوه بهره‌برداری از آثار شکل می‌گیرد. در چنین شرایطی هم حقوق معنوی و هم حقوق مالی اثر، مطرح می‌شود و تعیین حدود اختیارات هر یک از افراد نیازمند بررسی دقیق حقوقی است.

 

قانون حقوق مؤلف پس از ۶ دهه نیازمند بازنگری است

این حقوقدان معتقد است، قانون حمایت از حقوق مؤلفان، مصنفان و هنرمندان که سال ۱۳۴۸ تصویب شد، در زمان خود قانونی پیشرفته و قابل دفاع بود. این قانون پس از سال‌ها تلاش فعالان فرهنگی و حقوقی به تصویب رسید و در مقطع خود توانست بسیاری از خلأهای موجود را پوشش دهد. با این حال، نزدیک به ۶ دهه از تصویب آن می‌گذرد؛ که با تحولات عظیم در حوزه تولید، انتشار و بهره‌برداری از آثار فکری همراه بوده است.

 

وی ادامه می‌دهد: وجود اینترنت، گسترش فناوری‌های دیجیتال، توسعه شبکه‌های ارتباطی و تغییر شیوه‌های تولید و توزیع محتوا، شرایطی را پدید آورده که بسیاری از مقررات قانون موجود دیگر پاسخگوی نیازهای امروز نیستند. به همین دلیل، هرچند کلّیت قانون همچنان مطلوب است، اما بخش‌هایی از آن کارایی گذشته را از دست داده و نیازمند بازنگری جدی دارد.

 

خلأهای قانون در مواجهه با فضای دیجیتال

محمدی، یکی از مهم‌ترین خلأهای این قانون را نبود سازوکارهای متناسب با فضای دیجیتال و اینترنت می‌داند، امروزه روابط میان پدیدآورندگان و بهره‌برداران آثار بسیار پیچیده‌تر از گذشته شده و شکل‌های جدیدی از استفاده و انتشار آثار به وجود آمده است. ضرورت ایجاد نهادها و انجمن‌هایی که بتوانند به شکل تخصصی از حقوق پدیدآورندگان دفاع کنند، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود.

 

به اعتقاد وی، در حوزه ضمانت اجراها، نیز این قانون ضعف اساسی ندارد. حتی برخی از مجازات‌های پیش‌بینی‌ شده در آن زمان نسبتاً سنگین بوده است. علاوه‌بر مسئولیت کیفری، جبران خسارت و مسولیت مدنی نیز برای نقض حقوق پدیدآورندگان در نظر گرفته شده بود. البته برخی قوانین بعدی، ازجمله مقررات مربوط به کاهش مجازات‌های تعزیری، بخشی از این ضمانت اجراها را تعدیل کرده‌اند، اما مسئله اصلی فراتر از بحث مجازات‌هاست.

 

حقوق مؤلف در تله قانون ۶۰ ساله

 

فرهنگ‌سازی حلقه مفقوده حمایت از حقوق پدیدآورندگان

محمدی می‌گوید: آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، فرهنگ‌سازی و نهادینه شدن احترام به حقوق پدیدآورندگان در جامعه است. هنوز بسیاری از افراد از ابعاد اخلاقی، فرهنگی و قانونی رعایت حقوق مؤلف آگاهی کافی ندارند و همین مسئله موجب تداوم برخی از تخلفات در این حوزه شده است.

 

وی ادامه می‌دهد: علاوه‌براین ایران تاکنون به برخی از مهم‌ترین کنوانسیون‌های بین‌المللی مرتبط با حقوق مؤلف نپیوسته است. در حالی که بسیاری از کشورها برای حضور مؤثر در اقتصاد جهانی و بهره‌مندی از حمایت‌های بین‌المللی، عضویت در این معاهدات را پذیرفته‌اند. ازجمله مهم‌ترین آن‌ها «کنوانسیون برن» است که امروزه یکی از پایه‌های اصلی نظام جهانی حمایت از آثار ادبی و هنری محسوب می‌شود.

 

اصلاح قانون باید در چارچوب نظام مالکیت فکری انجام شود

محمدی، بر این باور است که اصلاح قانون حقوق مؤلف نباید صرفاً به بازنگری چند ماده محدود شود، بلکه باید در قالب نگاهی جامع به کل نظام مالکیت فکری شکل گیرد. حقوق مؤلف تنها بخشی از این نظام گسترده است که اختراعات، علائم تجاری، طرح‌های صنعتی و سایر دارایی‌های فکری را نیز در بر می‌گیرد.

 

این حقوق‌دان می‌گوید: امروزه در بسیاری از کشورهای توسعه ‌یافته، مالکیت فکری به یکی از موتورهای اصلی اقتصاد تبدیل شده است. بخش قابل توجهی از درآمد این کشورها از محل حمایت از اختراعات، نرم‌افزارها، آثار سینمایی، هنری و سایر محصولات فکری به‌دست می‌آید. ایالات متحده، نمونه‌ای شناخته‌ شده در این زمینه است؛ کشوری که درآمدهای کلانی از محل بهره‌برداری از دارایی‌های فکری کسب می‌کند و همزمان از این ظرفیت برای گسترش نفوذ فرهنگی خود نیز بهره می‌برد.

 

وی ادامه می‌دهد: در چنین شرایطی، تعیین جایگاه واقعی مالکیت فکری در نظام حقوقی و اقتصادی کشور اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند. قانون‌گذاری در این حوزه باید با توجه به اهداف کلان فرهنگی، علمی و اقتصادی انجام شود. همچنین لازم است روابط میان پدیدآورندگان، بهره‌برداران، نهادهای واسط و جامعه به‌طور شفاف تعریف شود تا هم حقوق خالقان آثار تضمین شود و هم دسترسی عمومی به آثار فرهنگی و علمی با ملاحظات قانونی مناسب امکان‌پذیر باشد.

 

ضرورت تدوین قوانین متناسب با واقعیت‌های جدید

محمدی می‌گوید: تحولات فناوری، مفهوم اثر، پدیدآورنده، اجرای حقوق مالی و معنوی، شیوه‌های بهره‌برداری و حتی تعریف اصالت را نیز دگرگون کرده است. امروزه یک اثر با فشردن یک دکمه می‌تواند در سراسر جهان منتشر شود؛ اتفاقی که در گذشته امکان‌پذیر نبود. سرعت انتشار، گستره دسترسی و هزینه ناچیز توزیع دیجیتال، ضرورت تدوین قوانین متناسب با واقعیت‌های جدید را دوچندان کرده است. ضرورتی که نه‌تنها به حمایت از پدیدآورندگان کمک می‌کند، بلکه می‌تواند در توسعه فرهنگی، علمی و اقتصادی کشور نیز نقشی تعیین‌ کننده ایفا کند.

 

به گفته عضو هیئت علمی گروه حقوق مالکیت فکری دانشگاه تربیت مدرس، در سال‌های گذشته تلاش‌هایی برای تدوین لایحه حمایت از مالکیت ادبی و هنری انجام شد و مطالعات کارشناسی زیادی نیز در این زمینه انجام شد. این لایحه بسیاری از نیازهای جدید را مدنظر قرار داده بود، اما در نهایت به سرانجام نرسید و از دستور کار خارج شد؛ اتفاقی که به نظر بسیاری از متخصصان، خلأهای موجود در نظام حمایت از حقوق پدیدآورندگان را همچنان پابرجا نگه داشته و تشدید کرده است.

 

 

ایبنا به بهانه دور جدید فعالیت کارگروه صیانت گزارش می‌دهد؛

۱۰ سالگی کارگروه صیانت؛ قانون به گرد پای قاچاقچیان کتاب می‌رسد؟

با ازسرگیری فعالیت کارگروه صیانت از حقوق ناشران و کتابفروشان، این پرسش پیش می‌آید که آیا مقابله با تکثیر و عرضه غیرقانونی کتاب وارد مرحله‌ای جدید می‌شود یا خلأهای قانونی، همچنان میدان را به متخلفان می‌دهد؟

به گزارش "پایگاه اطلاع رسانی کتاب ناب" به نقل ازسرویس فرهنگ و نشر خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) 

ساره گودرزی:

گسترش پدیده قاچاق کتاب در دهه گذشته، اقتصاد نشر و حقوق ناشران و پدیدآورندگان را با چالش‌های جدی مواجه کرد، کارگروه صیانت از حقوق ناشران و پدیدآورندگان اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران به دنبال این نیاز، دی‌ماه ۱۳۹۵ و در پی امضای تفاهم‌نامه‌ای با معاونت فرهنگی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تشکیل شد.

 

فعالیت این کارگروه در پنج حوزه عملیاتی شامل «پیگیری‌های انتظامی و قضایی»، «بازرسی»، «جمع‌آوری اطلاعات و نظارت»، «فرهنگ‌سازی برای مقابله با تولید و عرضه کتاب‌های قاچاق»، تأمین مالی عملیات اجرایی و پیشگیری از کپی‌ کتاب با همکاری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تعریف شد. تشکیل این کارگروه را می‌توان یکی از نخستین تلاش‌های سازمان‌یافته صنعت نشر برای مقابله با پدیده قاچاق کتاب دانست.

 

پیش‌تر، اغلب ناشران، انفرادی با شکایت‌های موردی حقوق خود را پیگیری می‌کردند و همین موضوع موجب شده بود، برخوردها با متخلفان استمرار و اثرگذاری لازم را نداشته باشد. تعریف مأموریت‌های مشخص برای کارگروه، نشان می‌داد که فعالان نشر، مسئله قاچاق کتاب را صرفاً یک تخلف اقتصادی نمی‌دانند، بلکه آن را تهدیدی برای حقوق مالکیت فکری و آینده تولید فرهنگی کشور تلقی می‌کنند.

 

تشکیل این کارگروه را می‌توان نخستین اقدام منسجم صنف نشر برای مقابله با پدیده‌ای دانست که تا پیش از آن، بیشتر، موردی و با شکایت‌های پراکنده ناشران پیگیری می‌شد. در آن مقطع، بسیاری از ناشران معتقد بودند که نبود یک مرجع مشخص برای هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، موجب شده بود برخوردها با قاچاق کتاب مقطعی و کم‌اثر باشد.

 

علاوه‌براین گستردگی وظایف تعریف‌شده برای کارگروه نشان می‌داد که مقابله با قاچاق کتاب صرفاً یک مسئله انتظامی یا قضایی نیست؛ بلکه نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات فرهنگی، حقوقی، نظارتی و حتی اقتصادی است. تجربه سال‌های گذشته نیز نشان داده است که بدون مشارکت هم‌زمان دستگاه‌های مختلف و همراهی افکار عمومی، مقابله با این پدیده به نتیجه مطلوب نخواهد رسید.

 

نخستین مرحله عملیات، با توقیف کتاب‌های قاچاق از ابتدای خرداد ۱۳۹۷ آغاز شد. در این مرحله، پرونده‌ای در دادسرای فرهنگ و رسانه تشکیل و سه ناشر متضرر، پیگیری حقوقی را به وکیل اتحادیه سپردند. پس از بررسی پرونده، برای متهمان قرار وثیقه صادر شد.

 

۱۰ سالگی کارگروه صیانت؛ قانون به گرد پای قاچاقچیان کتاب می‌رسد؟

 

در سال‌های ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸، با همکاری قوه قضائیه، نیروی انتظامی و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، اقدامات گسترده‌ای برای شناسایی و ضبط انبارهای کتاب‌های قاچاق انجام شد. حتی بازدید رسانه‌ای از یکی از انبارهای کتاب‌های کشف‌شده برگزار شد؛ این کتاب‌ها شامل آثار ناشران مختلف، کتاب‌های سیاسی و برخی آثار فاقد مجوز بودند. در آن مقطع، اخبار کشف انبارها و توقیف محموله‌های کتاب قاچاق به‌طور مستمر منتشر می‌شد، تا جایی که مهرماه ۱۳۹۷ رئیس وقت اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران از تکمیل ظرفیت انبارهای نگهداری این کتاب‌ها و انتقال آن‌ها به انبار احمدآباد مستوفی خبر داد.

 

حجم کشفیات آن سال‌ها از یک سو گستردگی شبکه قاچاق کتاب را آشکار کرد؛ علاوه‌براین نشان داد که این پدیده دیگر به فعالیت چند چاپخانه یا کتابفروشی محدود نیست. کشف انبارهایی با ده‌ها هزار جلد کتاب، بیانگر شکل‌گیری زنجیره‌ای منظم از تولید، انبارداری و توزیع بود که با هدف کسب سود از آثار پُرفروش ناشران فعالیت می‌کرد. هرچند حجم زیاد کشفیات در آن سال‌ها این تصور را ایجاد کرد که قاچاق کتاب در آستانه مهار شدن است، اما واقعیت این بود که برخوردها عمدتاً متوجه حلقه توزیع و انبارداری بود و کمتر به ساختار اقتصادی و شبکه تولید این کتاب‌ها پرداخته می‌شد. به همین دلیل، پس از جمع‌آوری هر انبار، شبکه‌های جدید، با شیوه‌های متفاوت شکل می‌گرفتند.

 

البته این اقدامات، پاسخگوی تامین امنیت کتاب نبود و به مرور تکثیر غیرقانونی کتاب، هر روز با شیوه‌های جدید مانند چاپ دیجیتال، انبارداری صفر، گسترش بساط‌گستری، عرضه در فروشگاه‌های اینترنتی و فعالیت گسترده در شبکه‌های اجتماعی رواج بیشتری پیدا کرد و امنیت اقتصادی ناشران بیش از گذشته به خطر افتاد.

 

هم‌زمان با توسعه فناوری‌های چاپ دیجیتال و گسترش فروش اینترنتی، شیوه فعالیت سودجویان نیز تغییر کرد. اگر در گذشته انبارهای بزرگ، حلقه اصلی شبکه قاچاق بودند، امروزه تولید محدود و براساس تقاضا، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و استفاده از قابلیت فروش برخط، امکان ردیابی متخلفان را دشوارتر کرده است. به همین دلیل، بسیاری از کارشناسان معتقدند که ابزارهای نظارتی نیز باید متناسب با این تغییرات به‌روز شوند.

 

تغییر شیوه فعالیت قاچاقچیان کتاب، در واقع بازتاب تحول بازار نشر و گسترش فناوری‌های چاپ و فروش برخط بود. اگر درگذشته کشف یک انبار بزرگ می‌توانست بخش قابل توجهی از شبکه توزیع را مختل کند، امروزه تولید براساس تقاضا (POD) و ارسال مستقیم برای مشتری، شناسایی و برخورد با متخلفان را بسیار دشوارتر کرده است.

 

اگرچه کارگروه صیانت با پیگیری حقوقی شکایت ناشران تلاش کرد با این تخلفات مقابله کند، اما نبود تناسب میان جرم و مجازات در قوانین حوزه نشر، اثربخشی این اقدامات را کاهش داد. در بسیاری از موارد، متخلفان پس از دستگیری و صدور حکم جریمه با لبخندی به لب، چشم در چشم شاکیان، با پرداخت وثیقه یا جریمه، آزاد می‌شدند و فعالیت خود را از سر می‌گرفتند.

 

یکی از خلأهای مهم در این حوزه، نبود قوانین بازدارنده متناسب با حجم خسارت وارد شده به صنعت نشر است. در بسیاری از پرونده‌ها، ناشران علاوه بر از دست دادن بخش قابل توجهی از بازار، هزینه‌های حقوقی و زمانی زیادی را نیز برای پیگیری شکایت متحمل می‌شوند؛ درحالی که متخلفان با پرداخت وثیقه یا جریمه، امکان ادامه فعالیت خود را پیدا می‌کنند. به همین دلیل، بازنگری در قوانین مرتبط با حقوق مؤلف، از مطالبات جدی فعالان صنعت نشر به شمار می‌رود.

 

یکی از مهم‌ترین گلایه‌های ناشران در سال‌های اخیر، نبود تناسب میان میزان خسارت وارده و مجازات پیش‌بینی‌ شده برای متخلفان بوده است. بسیاری از پرونده‌ها پس از ماه‌ها پیگیری قضایی، به احکامی منتهی شده که از نگاه فعالان نشر، بازدارندگی کافی نداشته و همین مسئله، انگیزه تکرار تخلف را افزایش داده است.

 

در طول این سال‌ها نیز رؤسای اتحادیه بارها تأکید کرده‌اند که فعالیت کارگروه صیانت متوقف نشده است، اما اجرای مؤثر برنامه‌ها مستلزم هماهنگی میان قوه قضائیه، نیروی انتظامی، وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، شهرداری تهران و اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران است. تجربه نزدیک به یک‌دهه فعالیت کارگروه نشان داده است که مقابله با قاچاق کتاب، تنها با اقدامات صنفی امکان‌پذیر نیست. هماهنگی میان دستگاه‌های اجرایی، سرعت رسیدگی قضایی، نظارت بر فضای مجازی و همراهی نهادهای فرهنگی، حلقه‌هایی هستند که نبود هر یک از آن‌ها، اثربخشی سایر اقدامات را نیز کاهش می‌دهد.

 

۱۰ سالگی کارگروه صیانت؛ قانون به گرد پای قاچاقچیان کتاب می‌رسد؟

 

لغو پروانه؛ ابزاری که باید جدی گرفته شود

در سال‌های گذشته، بسیاری از ناشران معتقد بودند که برخورد با ناشران متخلف نباید تنها به جریمه‌های مالی محدود شود. از نگاه آن‌ها، زمانی که یک ناشر با استفاده از مجوز رسمی، حقوق پدیدآورندگان و ناشران دیگر را نقض می‌کند، لغو یا تعلیق پروانه نشر می‌تواند پیام روشنی برای کل بازار نشر داشته باشد و نقش بازدارنده مؤثرتری ایفا کند.

 

محمود آموزگار، سخنگوی وقت کارگروه مقابله با تکثیر و عرضه غیرقانونی آثار پدیدآورندگان و ناشران، اعلام کرده بود که پس از وارد شدن خسارت گسترده به چند ناشر، رأی به لغو پروانه فعالیت یکی از ناشران متخلف صادر شد، ناشری که آثار ناشران مختلف را بدون تغییر محتوایی و تنها با تغییر نام پدیدآورندگان منتشر می‌کرد.

 

لغو پروانه نشر، اگرچه شدیدترین ابزار قانونی در اختیار وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی است، اما به اعتقاد بسیاری از ناشران، استفاده از آن در موارد تخلفات سازمان‌یافته می‌تواند پیام روشنی برای متخلفان داشته باشد. در کنار این ابزار، استفاده از سامانه‌های هوشمند مشابهت‌یاب برای بررسی آثار پیش از صدور مجوز نیز می‌تواند از شکل‌گیری بسیاری از تخلفات جلوگیری کند.

 

در کنار برخوردهای حقوقی، استفاده از فناوری نیز می‌تواند بخشی از راه‌حل باشد. امروز بسیاری از سامانه‌های هوشمند قادرند شباهت متون را با دقت زیادی تشخیص دهند و در صورت اتصال به فرآیند صدور مجوز، از انتشار بخشی از آثار کپی‌شده جلوگیری کنند؛ هرچند چنین ابزارهایی به‌تنهایی جایگزین نظارت کارشناسی نخواهند شد.

 

۱۰ سالگی کارگروه صیانت؛ قانون به گرد پای قاچاقچیان کتاب می‌رسد؟

 

۱۰ سالگی یک کارگروه و انتظارات پیش‌رو

جدیدترین خبر درباره این کارگروه را چند روز پیش ابراهیم کریمی، رئیس اتحادیه ناشران و کتابفروشان تهران، به ایبنا اعلام کرد. او از آغاز مجدد فعالیت‌های کارگروه صیانت خبر داد و گفت که تولید مجموعه‌ای از محتوای صوتی و تصویری با همکاری چهره‌های فرهنگی و هنری برای آگاه‌سازی مردم نسبت به آسیب‌های کتاب‌های قاچاق، ترجمه‌های بی‌کیفیت و نسخه‌های رونویسی‌شده از آثار ناشران معتبر در دستور کار قرار گرفته است.

 

انتخاب فرهنگ‌سازی به‌عنوان یکی از محورهای اصلی برنامه‌های جدید، نشان می‌دهد که اتحادیه ناشران، در کنار برخوردهای قضایی، به نقش مخاطبان نیز توجه ویژه‌ای دارد. تجربه سال‌های گذشته نشان داده است، تا زمانی که تقاضا برای خرید نسخه‌های ارزان و غیرقانونی وجود داشته باشد، چرخه تولید و عرضه این آثار نیز ادامه خواهد داشت.

 

با وجود همه این چالش‌ها، آنچه امروزه بیش از گذشته اهمیت دارد، تغییر نگاه جامعه به مسئله قاچاق کتاب است. بخشی از مخاطبان همچنان خرید نسخه‌های ارزان را راهی برای کاهش هزینه مطالعه می‌دانند، درحالی که تداوم این روند، اقتصاد نشر، حقوق نویسندگان و کیفیت تولید کتاب را با تهدید جدی روبه‌رو می‌کند.

 

کارشناسان حوزه نشر معتقدند مقابله با قاچاق کتاب، نیازمند نگاهی فراتر از اقدامات مقطعی است، اصلاح قوانین، بهره‌گیری از فناوری، حمایت از ناشران، همکاری پلتفرم‌های فروش کتاب و افزایش آگاهی عمومی درباره حقوق مالکیت فکری، مجموعه اقداماتی است که در کنار یکدیگر می‌تواند به کاهش این پدیده منجر شود.

 

اکنون که کارگروه صیانت در آستانه دهمین سال فعالیت خود قرار دارد، این پرسش مطرح است که آیا تجربه سال‌های گذشته می‌تواند به مرحله‌ای جدید از مقابله با قاچاق کتاب منجر شود؟ به نظر می‌رسد پاسخ این پرسش، بیش از هر چیز به همکاری دستگاه‌های اجرایی، اصلاح قوانین، استفاده از فناوری‌های نوین و مهم‌تر از همه، فرهنگ‌سازی عمومی برای احترام به حقوق مالکیت فکری وابسته باشد.

 

منبع +  +

تگ های مطلب:
ارسال دیدگاه

  • bowtiesmilelaughingblushsmileyrelaxedsmirk
    heart_eyeskissing_heartkissing_closed_eyesflushedrelievedsatisfiedgrin
    winkstuck_out_tongue_winking_eyestuck_out_tongue_closed_eyesgrinningkissingstuck_out_tonguesleeping
    worriedfrowninganguishedopen_mouthgrimacingconfusedhushed
    expressionlessunamusedsweat_smilesweatdisappointed_relievedwearypensive
    disappointedconfoundedfearfulcold_sweatperseverecrysob
    joyastonishedscreamtired_faceangryragetriumph
    sleepyyummasksunglassesdizzy_faceimpsmiling_imp
    neutral_faceno_mouthinnocent

عکس خوانده نمی شود